Bełdno - to niewielka, ale atrakcyjnie położona miejscowość
należąca do Gminy Żegocina. Łatwo tu dojechać zarówno od strony Żegociny drogą w
kierunku Kamionnej, jak i Kamionnej, drogą w kierunku Żegociny. W 73 domostwach
zamieszkuje ponad 260 mieszkańców. Jest tu jeden GS-owski sklep, 2 przystanki PKS (choć
żaden autobus tu już nie kursuje, poza dowożącym dzieci do szkoły w Żegocinie),
zamknięta, dawna świetlica wiejska, zmodernizowana remiza strażacka, w której jest
także świetlica wiejska. Była tu kiedyś jeszcze trzyklasowa szkoła filialna, ale z
powodu niewielkiej ilości dzieci jej działalność została przez Radę Gminy w
Żegocinie zawieszona.
Wieś jest zgazyfikowana, a ponad 90 % mieszkańców ma
telefony. Nie ma kłopotów z wodą, gdyż przy dużym udziale samych mieszkańców
wybudowano grawitacyjny wodociąg. Jedyną aktywna organizacją działającą we wsi jest
Ochotnicza Straż Pożarna. Działa także Spółka Wodna, ale i ona wkrótce - po zmianie
przepisów prawnych - musi zmienić zasady swojego działania.
O przeszłości Bełdna (zwanego dawniej Bedlne lub
Belne) niewiele wiadomo. Skąd taka właśnie nazwa wsi? Niektórzy mieszkańcy wsi
twierdzą, że od włoskiego "bella" - piękna. Położenie wsi w urozmaiconym
krajobrazie jest faktycznie urokliwe. Wieś została lokowana w roku 1398 na prawie
niemieckim i na początku stanowiła własność mającego swoją siedzibę w Libichowej
(dziś przysiółek Trzciany) klasztoru Kanoników Regularnych św. Marka. Później
należała do dóbr szlacheckich. Nie było tu wielkich i ważnych wydarzeń
historycznych, choć - jak opowiadają mieszkańcy - w czasie I wojny światowej
kwaterowały tu polskie legiony uczestniczące w operacji limanowsko - łapanowskiej.
Tadeusz Olszewski dla "Merkuriusza Wiśnickiego" 2002 r.
|