 |
 |
 |
 |
| Kapliczka dworska |
Kaplica
drewniana (1986 r.) |
Przeniesienie
obrazu MBNP
do nowego kościoła. |
Peregrynacja
kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej - 2001 r. |
Wioski Łąkta Górna i połowa Łąkty Dolnej należały od 1293 roku do
parafii w Żegocinie. Od najdawniejszych jednak czasów w sercach tutejszych ludzi
kiełkowała myśl, aby na tej ziemi powstał Kościół. W czasach pańszczyźnianych za
dziedzica Armatowicza została wybudowana kaplica dworska.
Kaplica dworska
Następny dziedzic
Adam Rutowski sprowadził do tej kaplicy obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, który
został namalowany przez kogoś z jego rodziny. Od tego czasu rodzina dziedzica i tutejsi
mieszkańcy uczestniczyli w niedzielnych mszach świętych w tejże kaplicy.
Po II wojnie
światowej majątek dworski przeszedł na Skarb Państwa i został przekazany Krakowskiemu
Przedsiębiorstwu "Chemobudowa" na ośrodek. W latach stalinowskich zabroniono
odprawiania mszy świętych. Mieszkańcy obydwu wsi prosili wtedy księdza Wojciecha
Białasa, aby czynił starania Kurii Diecezjalnej w Tarnowie o zezwolenie na budowę
Kościoła w Łąkcie Górnej. W tych czasach uzyskanie zezwolenia na budowę sakralnych
obiektów było nie realne. Ponownie, myśl o budowie Kościoła odżyła, gdy do
żegocińskiej parafii przyszedł nowy proboszcz - ksiądz Antoni Porębą, sytuacja w
Polsce nieco się zmieniła.
Proboszcz Antoni
patrzył na życie realnie: "Ludzie z tego terenu mają do kościoła daleko. W
Łąkcie jest potrzebny Kościół". Matka Boża Nieustającej Pomocy czczona przez
tutejszych mieszkańców sama wyszukała sobie miejsce. Tu, gdzie stała prowizoryczna
kaplica mieszkały wcześniej dwie siostry: Maria i Joanna Paruch. Ostatnia z nich
proponowała przed śmiercią, aby skromną posiadłość przekazać na rzecz parafii w
Żegocinie. Była to stara, kryta strzechą chałupina wraz z kawałkami ziemi, w pobliżu
której miała być usytuowana oczyszczalnia ścieków. Po śmierci sióstr budynek z
przyległym polem zakupił od rodziny Marii i Joanny Teofil Kukla planując jego
rozbiórkę w najbliższym czasie. Mieszkańcy wsi nie zaakceptowali lokalizacji
oczyszczalni ścieków. Wizja lokalna sprawiła, że zatwierdzone plany w tym miejscu
zakwestionowano. Nakazano wstrzymać pracę (już był zrobiony kolektor) i szukać innego
terenu - ten był najrówniejszy i najładniejszy w Łąkcie.
Skoro tak
potoczyły się sprawy należało jak najszybciej organizować parafię i budować
kościół. Ksiądz proboszcz Antoni Poręba wykupił od Teofila Kukli ten stary walący
się dom. Pole włączono do majątku parafii w Żegocinie a dom przerobiono i
zaadoptowano na potrzeby nowej parafii. Takim to sposobem powstała w Łąkcie kaplica.
Kaplica w Łąkcie 1986 r.
Dnia 20 kwietnia
1986 roku ksiądz biskup Władysław Bobowski poświęcił kaplicę. Tego samego dnia
Urząd Wyznań i Kuria Diecezjalna w Tarnowie erygowały nową parafię Łąktę. Na
proboszcza nowo powstałej parafii został mianowany ksiądz Stanisław Szczygieł.
Pierwszy odpust ku czci Matki Boskiej Nieustającej Pomocy odbył się 29 VI 1986 roku. Po
tej uroczystości ksiądz proboszcz przystąpił do organizacji parafii. Grunty pod
budowę kościoła, plebani i cmentarza przejęto od czterech właścicieli: Władysława
Rośka, Anny Bliskiej, Heleny i Andrzeja Krawczyków oraz Józefa Dziedzica. W
międzyczasie gromadzono materiały budowlane. Dnia 29 czerwca 1986 roku Ojciec Święty
poświęcił w Watykanie obraz zakupiony przez tutejszych parafian. Po przeprowadzeniu
gruntu na własność parafii, od listopada 1986 roku do sierpnia 1987 roku czynił
ksiądz proboszcz starania o pozwolenie na budowę kościoła, plebani i cmentarza.
Zezwolenie otrzymał 12 VIII 1987 roku, a już 26 VIII 1986 roku rozpoczęto budowę
plebani. 12 IX 1987 roku ksiądz biskup Józef Gucwa poświęcił pole pod cmentarz i
kościół. 6 XII 1988 roku oddano do użytku nową plebanię wybudowaną za dziesięć
miesięcy roboczych.
16 maja 1989 roku
rozpoczęto budowę kościoła. Prace budowlane nadzorował inżynier Kazimierz Furgalski
z Tamowa. Kierownikiem budowy był pan Stanisław Florek z Stopnic, a kościół powstał
za osiemnaście miesięcy roboczych.
Otwarcie kościoła
nastąpiło dnia 16 listopada 1991roku - wtedy to przeniesiono uroczyście pod
przewodnictwem księdza biskupa Piotra Bednarczyka obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy
ze starej kaplicy (już nie istniejącej) do nowego kościoła. Wyjątkowe powstanie
parafii i szybkie tempo wznoszenia kościoła świadczą, że to Ona - Maryja budowała
ten kościół , "a myśmy Jej tylko pomagali". Podczas budowy nie było
żadnego wypadku, o własnych siłach potrafiliśmy dokonać tak wielkiego dzieła.
W 1991 roku
miejscowy stolarz - parafianin Stanisław Krzysztofiak wykonał ławki. Wkrótce potem
zakupione zostały do kościoła elektroniczne organy.
21 czerwca 1992
roku ksiądz biskup ordynariusz Józef Życiński w czasie odpustu dokonał poświęcenia
nowego kościoła. Jesteśmy wdzięczni Matce Bożej Nieustającej Pomocy za jej opiekę
nad dziełem tworzenia parafii przez cały czas budowy, aż do chwili obecnej. Ona daje
tak wiele dowodów Swojej opieki nad nami. Tak dużo jest przez Jej przyczynę
otrzymywanych łask, które są spisywane w specjalnej księdze. Chcemy okazywać Jej za
wszystko wdzięczność i dlatego każdej środy gromadzimy się u Jej stóp na Nowennie.
Kościół parafialny w Łąkcie
Kiedy w 1991 roku poraź
pierwszy weszliśmy do kościoła nie było jeszcze ławek. Ksiądz proboszcz z
parafianami stopniowo je zakupywali. Po krótkim czasie zostały zakupione nowe organy.
Wraz z pomocą parafian zakupiono i zamontowano ogrzewanie. W 1996 roku w naszej parafii
były Misje Święte. Trwały od 19 do 27 października. Uroczystość ta zgromadziła
prawie wszystkich parafian.
W 1997 roku
została wykonana nastawa ołtarzowa na ścianie głównej. U samej góry znajduje się
Pan Jezus na krzyżu a po bokach dwa anioły. Pod krzyżem zostało wykonane mozaikowe
tło na środku którego umieszczony został obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy,
patronki naszej parafii. Poniżej znajdują się cztery płaskorzeźby przedstawiające
świętych: po lewej stronie Święty Wojciech i Święta Kinga, a po prawej
Błogosławiona Karolina Kózka i Święty Stanisław.
W 2001 roku wykonana
została nastawa ołtarza w bocznej kaplicy. Jest to mozaikowe tło przedstawiające dwie
greckie litery alfę i omegę. Na środku tegoż tła został umieszczony obraz Jezusa
Miłosiernego, który został namalowany przez malarkę - panią Agnieszkę Surowiec z
Tarnowa (to córka artystki - pani Bogdany Drwal, która to pani wykonywała nastawę
ołtarzową ołtarza głównego i w kaplicy. Poświęcenia tego dzieła dokonał ksiądz
biskup Piotr Bednarczyk.
Peregrynacja
Dnia 2 marca 2001 r. do
parafii przybyła Matka Boska Częstochowska w Jasnogórskim Obrazie. Obraz
Królowej Polski przejmowaliśmy od sąsiedniej parafii Muchówka. Przygotowanie parafian
do przyjęcia Obrazu Pani Jasnogórskiej poprzez Rekolekcje Święte prowadził ojciec
Andrzej Mikołajczyk. Po przywitaniu Matki Boskiej w Jej Jasnogórskim Obrazie odbyło
się nocne czuwanie. O godzinie 24.00 odbyła się Pasterka ku czci Matki Boskiej
Częstochowskiej. Uroczyste pożegnanie Obrazu Jasnogórskiej Pani przez parafian Łąkty
odbyło się 3 marca 2001 roku. Pożegnanie rozpoczęło się uroczystą Mszą Świętą o
godzinie 15.00, po której poszczególne stany żegnały Matkę Bożą. Jako pierwszy
słowa pożegnania ku Jasnogórskiej Pani kierował proboszcz parafii ksiądz Stanisław
Szczygieł. Następnie słowa pożegnania ku Matce Bożej kierowali przedstawiciele ojców
i matek, młodzież oraz dzieci z naszej parafii. Po pożegnaniu obraz przejęła
sąsiednia parafia Trzciana. Na uroczystość tą przybyli prawie wszyscy parafianie oraz
goście z sąsiednich parafii.
Były to piękne i
niezapomniane chwile kiedy to Królowa Polski po raz pierwszy odwiedziła swój wiemy lud
w parafii Łąkta. Jako wotum za Jej obecność wśród nas ks. proboszcz zaproponował
parafianom, aby w każdą ostatnią środę miesiąca odbywała się (później niż
zwykle tj. o godz. 20.00) Nowenna ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy i kończyła
się apelem jasnogórskim o godz. 21.00. Propozycja została przez parafian zaakceptowana
i bardzo dużo wiernych w ten wieczór gromadzi się na wspomnianym nabożeństwie
maryjnym.
Tradycja dożynek parafialnych zrodziła się w parafii Łąkta wraz z jej powstaniem z
inicjatywy księdza proboszcza Stanisława Szczygła w 1986 r.
W tym samym roku
przez parafian zostało wykonane oświetlenie kościoła.
Parafialne dożynki
Wieńce dożynkowe zawsze nawiązują w swoim wyglądzie do tego
czym żyje w danym roku wspólnota parafialna lub Ojczyzna. Pamiętny pierwszy wieniec,
przedstawiał kaplicę - pierwsze dzieło wspólnoty parafialnej i pierwsze dzieło kultu
miejscowej społeczności. Był też misternie wyklejony z ziaren obraz Matki Bożej
Nieustającej Pomocy patronki parafii. Gdy budowano kościół wykonano ze zboża makietę
kościoła. Był piękny orzeł - godło Polski. Robiono wieńce nawiązujące do
liturgii, a więc był kielich ze zboża, czy monstrancja. Był krzyż z kotwicą.
Każdego roku, aż dotąd były wykonywane dwa wieńce. Jeden przez mieszkańców Łąkty
Dolnej, a drugi przez mieszkańców Łąkty Górnej. Nad tymi dziełami mieli piecze
starostowie typowani przez księdza proboszcza. Starosta z Łąkty Górnej, starościna z
Łąkty Dolnej. Na następny rok była zmiana. Obrzędowi poświęcenia towarzyszyła
bogata oprawa. Gdy ludziom żyło się lepiej, było pieczone ciasto i po nabożeństwie
wszystkich uczestników nim częstowano. Gdy przyszedł czas, że na mąkę, cukier i inne
artykuły żywnościowe zostały wprowadzone kartki, więc zaniechano poczęstunku. Kiedy
czasy się zmieniły ponownie wprowadzono bardzo smaczne drożdżówki. Podczas
poczęstunku na placu przy kościele młodzież prezentowała różne przyśpiewki ludowe
na tą okazje przygotowane. W różnych strojach i różnymi środkami lokomocji wieńce
do kościoła przywożono. Nie sposób w krótkim sprawozdaniu opisać wszystkie wieńce,
ich wygląd i całą oprawę towarzyszącą wspomnianym uroczystością. Bez samochwały,
trzeba szczerze przyznać, że żadna okoliczna parafia w takiej formie i oprawie i przez
tak długo czas nie urządza dożynek. Wszystko to kosztuje wiele pracy, ale ta praca
broni przed zapomnieniem tego co polskie i chrześcijańskie. Takie uroczystości dają
trochę radości i jednoczą ludzi. |