Rozpoczął
się okres grzewczy, a wraz z nim wzrasta zagrożenie zatrucia czadem!!!
OSTRZEGAMY!
Każdego roku z powodu zatrucia tlenkiem
węgla, potocznie zwanego czadem, ginie kilkadziesiąt osób. Bardzo często nie ma to
związku z powstaniem pożaru, a wynika jedynie z niewłaściwej eksploatacji budynku i
znajdujących się w nich urządzeń i instalacji grzewczych.
PRZYPOMINAMY!
Przepisy zobowiązują do czyszczenia kominów!
Zgodnie z § 30 rozporządzenia
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony
przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80
poz. 563), w obiektach w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego
lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:
- cztery razy w roku w domach opalanych paliwem stałym(np.
węglem, drewnem),
- dwa razy w roku w domach opalanych paliwem ciekłym
i gazowym,
- co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy
miejscowe nie stanowią inaczej od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług
gastronomicznych.
- co najmniej raz w roku usuwamy zanieczyszczenia
z przewodów wentylacyjnych.
Z kolei art. 62 ust. 1 pkt 1 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zobowiązuje właścicieli i
zarządców bloków mieszkalnych i domów jednorodzinnych do okresowej kontroli, co
najmniej raz w roku stanu technicznego instalacji gazowych oraz przewodów
kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych).
RADZIMY!
Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak
niebezpieczny?
Tlenek węgla powstaje podczas procesu niepełnego spalania
materiałów palnych, w tym paliw, które występuje przy niedostatku tlenu w otaczającej
atmosferze.
Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla:
- jest gazem niewyczuwalnym zmysłami człowieka (bezwonny, bezbarwny i
pozbawiony smaku),
- blokuje dostęp tlenu do organizmu, poprzez zajmowanie jego miejsca w
czerwonych ciałkach krwi, powodując przy długotrwałym narażeniu (w większych
dawkach) śmierć przez uduszenie.
Co jest główną przyczyną zaczadzeń?
Głównym źródłem zatruć w budynkach mieszkalnych jest
niesprawność przewodów kominowych: wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.
Wadliwe działanie wspomnianych przewodów może wynikać z:
- ich nieszczelności,
- braku konserwacji, w tym czyszczenia,
- wad konstrukcyjnych,
- niedostosowania istniejącego systemu wentylacji do standardów
szczelności stosowanych okien i drzwi, w związku z wymianą starych okien i drzwi na
nowe.
Powyższe może prowadzić do niedrożności przewodów, braku ciągu,
a nawet do powstawania zjawiska ciągu wstecznego, polegającego na tym, że dym zamiast
wydostawać się przewodem kominowym na zewnątrz, cofa się z powrotem do pomieszczenia.
Co zrobić, aby uniknąć zaczadzenia?
W celu uniknięcia zaczadzenia należy:
- przeprowadzać kontrole techniczne, w tym sprawdzanie szczelności
przewodów kominowych, ich systematyczne czyszczenie oraz sprawdzanie występowania
dostatecznego ciągu powietrza,
- użytkować sprawne techniczne urządzenia, w których odbywa się
proces spalania, zgodnie z instrukcją producenta,
- stosować urządzenia posiadające stosowne dopuszczenia w zakresie
wprowadzenia do obrotu; w sytuacjach wątpliwych należy żądać okazania wystawionej
przez producenta lub importera urządzenia tzw. deklaracji zgodności, tj. dokumentu
zawierającego informacje o specyfikacji technicznej oraz przeznaczeniu i zakresie
stosowania danego urządzenia,
- nie zaklejać i nie zasłaniać w inny sposób kratek wentylacyjnych,
- w przypadku wymiany okien na nowe, sprawdzić poprawność działania
wentylacji, ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do
wcześniej stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację,
- systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie
kartki papieru do otworu bądź kratki wentylacyjnej; jeśli nic nie zakłóca wentylacji,
kartka powinna przywrzeć do wyżej wspomnianego otworu lub kratki,
- często wietrzyć pomieszczenie, w których odbywa się proces
spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe), a najlepiej zapewnić, nawet
niewielkie, rozszczelnienie okien,
- nie bagatelizować objawów duszności, bólów i zawrotów głowy,
nudności, wymiotów, oszołomienia, osłabienia, przyspieszenia czynności serca i oddychania,
gdyż mogą być sygnałem, że ulegamy zatruciu czadem; w takiej sytuacji należy
natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady
lekarskiej.
W trosce o własne bezpieczeństwo, warto rozważyć
zamontowanie w domu czujek dymu i gazu. Koszt zamontowania takich czujek jest
niewspółmiernie niski do korzyści, jakie daje zastosowanie tego typu urządzeń (łącznie
z uratowaniem najwyższej wartości, jaką jest nasze życie).
Jak pomóc przy zatruciu tlenkiem węgla?
W przypadku zatrucia tlenkiem węgla należy:
- zapewnić dopływ świeżego czystego powietrza; w skrajnych
przypadkach wybijając szyby w oknie,
- wynieść osobę poszkodowaną w bezpieczne miejsce, jeśli nie
stanowi to zagrożenia dla zdrowia osoby ratującej; w przypadku istnienia takiego
zagrożenia pozostawić przeprowadzenie akcji służbom ratowniczym,
- wezwać służby ratownicze (pogotowie ratunkowe, PSP),
- jak najszybciej podać tlen,
- jeżeli osoba poszkodowana nie oddycha, ma zatrzymaną akcję serca,
należy natychmiast zastosować sztuczne oddychanie np. metodą usta - usta oraz
masaż serca,
- nie wolno wpadać w panikę, kiedy znajdziemy dziecko lub dorosłego
z objawami zaburzenia świadomości w kuchni, łazience lub garażu; należy jak
najszybciej przystąpić do udzielania pierwszej pomocy.
PAMIĘTAJMY!
Od stosowania się
do powyższych rad może zależeć nasze zdrowie i życie oraz zdrowie i życie naszych
bliskich.
A wystarczy jedynie odrobina przezorności. |