85 ROCZNICA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI

GMINNE OBCHODY ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI

       W tym roku przypada 85 rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości po I wojnie światowej. Z tej okazji we wszystkich szkołach odbyły się uroczyste akademie. 10 listopada  2003 r. na uroczystej sesji zebrała się Rada Gminy w Żegocinie. Do udziału w tej sesji zaproszono uczestników Młodzieżowego Rajdu "Szlakiem cmentarzy I wojny światowej", a także dyrektorów i kierowników zakładów pracy. Wśród gości byli także: Przewodniczący Rady Powiatu Leopold Grabowski, Wójt Gminy Laskowa Marian Hebda, Wójt Żegociny Jerzy Błoniarz, Proboszcz Parafi w Łąkcie ks. Stanisław Szczygieł, sołtysi, szefowie organizacji społecznych działających na terenie gminy.

       Po otwarciu sesji i krótkim przemówieniu wstępnym Przewodniczący Rady Gminy Jan Marcinek poprosił mgr Jana Flaszę - Dyrektora Muzeum im. Stanisława Fischeraw Bochni o wygłoszenie wykładu na temat "Znaki pamięci". Treść interesującego wystąpienia mgr Flaszy - niebawem). Na zakończenie sesji uczestnicy patriotycznej wieczornicy wysłuchali programu słowno-muzycznego, w którym uczniowie żegocińskiego gimnazjum przygotowani przez nauczycielki: Katarzynę Sutor i Pajor przypomnieli ważniejsze wydarzenia z historii Polski związane z walką o niepodległość.

       W dniu Święta Niepodległości w Kościele Parafialnym w Żegocinie została o godzinie 8.30 odprawiona w intencji Ojczyzny uroczysta msza święta, po której samorządowe władze gminy oraz delegacje szkół złożyły kwiaty w miejscach pamięci narodowej, w tym na grobach bojowników o niepodległość Ojczyzny, znajdujących się na cmentarzu parafialnym w Żegocinie. Znajdują się tu m. in. groby legionistów: Jakuba Juszczyka i Wojciecha Wrony.

10 LISTOPADA 2003

Młodzież żegocińskiego gimnazjum przedstawiła okolicznościowy montaż słowno-muzyczny.

Uczestnicy uroczystej Sesji Rady Gminy w Żegocinie.

11 LISTOPADA 2003

      Jesienią 1918 roku klęska państw centralnych była oczywista. Niemcy przegrywali kolejne bitwy na froncie zachodnim, następował rozpad Austro-Węgier. Na ziemiach polskich została powołana w 1917 roku przez Berlin i Wiedeń Rada Regencyjna podporządkowana władzom niemieckim. Jej kompetencje były mocno ograniczone, nie miała wpływu na politykę zagraniczną ani nie posiadała władzy nad Polską Siłą Zbrojną - polskimi oddziałami w armii niemieckiej. W Paryżu działał Komitet Narodowy Polski, który stał się formą emigracyjnego rządu uznawanego przez państwa Ententy za oficjalnego reprezentanta Polski. Jego głównym przywódcą był twórca Narodowej Demokracji Roman Dmowski. Ośrodek ten sprawował władzę nad tworzącą się Armią Polską we Francji pod dowództwem gen. Józefa Hallera (tzw. Błękitna Armia).
      W zaistniałej sytuacji w październiku 1918 roku Rada Regencyjna rozpoczęła przygotowania do uniezależnienia się od pokonanych Niemiec. Ogłosiła zamiar przeprowadzenia wyborów do sejmu, przejęła kontrolę nad oddziałami polskimi. Politycy i posłowie galicyjscy zerwali współpracę z Austro-Węgrami. Zaczęły formować się również nowe ośrodki władzy. W Krakowie powstała Polska Komisja Likwidacyjna z Wincentym Witosem na czele, w Cieszynie rozpoczęła działalność Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego. 7 listopada 1918 roku w Lublinie powołany został Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego. Zadeklarował on zasady ustroju powstającego państwa jako republiki demokratycznej.
      10 listopada 1918 roku do Warszawy przybył uwolniony z więzienia niemieckiego w Magdeburgu Józef Piłsudski. Był on komendantem legionów i cieszył się niekwestionowaną popularnością wśród Polaków. W kraju rozpoczęto akcję rozbrajania niemieckich żołnierzy i przejmowania administracji. Znaczną rolę w tych działaniach odegrały nieliczne jednostki Polskiej Siły Zbrojnej oraz Polskiej Organizacji Wojskowej - konspiracyjnej organizacji utworzonej przez Piłsudskiego na początku I wojny światowej. Doszło do starć z oddziałami niemieckimi między innymi w Warszawie i Łodzi. Rozpoczęło się tworzenie nowego Wojska Polskiego.
       11 listopada 1918 roku Rada Regencyjna przekazała Piłsudskiemu władzę nad Polską Siłą Zbrojną, trzy dni później rozwiązała się oddając całą władzę Piłsudskiemu. Podporządkowali mu się także premier rządu lubelskiego oraz dowódca POW Edward Rydz-Śmigły. Tego samego dnia, 11 listopada, w lesie Compiégne pod Paryżem zostało podpisane zawieszenie broni na froncie zachodnim. Z biegiem czasu ta data uznana została za święto państwowe - Święto Odzyskania Niepodległości.
        Misję formowania nowego rządu w Warszawie powierzono socjaliście Jędrzejowi Moraczewskiemu. Nie udało mu się pozyskać do współpracy endecji i PSL "Piast", dlatego gabinet opierał się głównie na PSL i lewicy ludowej. Dnia 22 listopada 1918 roku Piłsudski i Moraczewski podpisali dekret stwierdzający, iż Polska jest republiką, ustalający strukturę prawną nowego państwa i oddający najwyższą władzę Piłsudskiemu jako Tymczasowemu Naczelnikowi Państwa do chwili zwołania Sejmu Ustawodawczego.